Dirsek Hastalıkları

Dirsek hastalıkları, dirsek eklemini oluşturan kemik, kıkırdak, bağ, tendon ve sinir yapılarını etkileyen inflamatuvar, dejeneratif veya travmatik rahatsızlıkların genel adıdır. Bu durumlar ağrı, hareket kısıtlılığı, hassasiyet ve fonksiyon kaybı ile kendini gösterir ve erken tanı ile uygun tedavi süreci büyük önem taşır.

Dirsek ekleminde görülen hastalıklar arasında tenisçi dirseği (lateral epikondilit), golfçü dirseği, bursit, tendinit ve sinir sıkışmaları sık olarak yer alır. Tekrarlayan hareketler, spor yaralanmaları ve mesleki zorlanmalar bu rahatsızlıkların gelişiminde önemli risk faktörleri olarak kabul edilir.

Dirsek ağrısına neden olan ortopedik hastalıklar genellikle tendon zorlanması, bağ yaralanmaları, eklem iltihabı veya kıkırdak hasarı ile ilişkilidir. Klinik değerlendirme sırasında fizik muayene, görüntüleme yöntemleri ve gerekli durumlarda ileri tanı testleri kullanılarak hastalığın kaynağı belirlenir.

Dirsek hastalıklarının tedavisi altta yatan nedene göre planlanır ve istirahat, fizik tedavi uygulamaları, antiinflamatuvar ilaçlar ve rehabilitasyon programlarını içerebilir. İleri vakalarda enjeksiyon tedavileri veya cerrahi müdahale uygulanarak eklem fonksiyonunun korunması ve ağrının azaltılması hedeflenir.

Dirsek Hastalıklarının Yaygın Nedenleri

Dirsek hastalıklarının temelinde genellikle aşırı kullanım, tekrarlayan hareketler, travma, dejeneratif değişiklikler ve inflamatuar süreçler yatar. Bu faktörlerin bir araya gelmesi veya tek başına etkili olması, dirsek eklemi çevresindeki kemik, kıkırdak, tendon, bağ ve sinir dokularında hasara yol açabilir.

• Aşırı Kullanım ve Tekrarlayan Hareketler

Dirsek eklemi, günlük yaşamda en çok kullanılan eklemlerden biridir. Yazı yazmak, bilgisayar kullanmak, yemek pişirmek, araba kullanmak gibi rutin aktivitelerden, tenis, golf, beyzbol gibi sporlara kadar birçok faaliyette dirsek önemli bir görev üstlenir. Bu tekrarlayan hareketler, özellikle bilek ve ön kol kaslarını sürekli olarak çalıştırır. Zamanla, bu kasların kemiğe bağlandığı tendonlarda mikroskobik yırtıklar oluşabilir. Bu yırtıklar iyileşmeden tekrarlandıkça, tendonlarda iltihaplanma (tendinit) ve dejenerasyon meydana gelir. Bu durum, “epikondilit” olarak bilinen ve halk arasında “tenisçi dirseği” ve “golfçü dirseği” olarak adlandırılan yaygın sorunların ana nedenidir. Bu tür rahatsızlıklar, genellikle belirli bir sporla sınırlı kalmaz; aynı tekrarlayan hareketleri iş yaşamında veya evde yapan bireylerde de görülebilir. Örneğin, sürekli fare kullanmak veya ağır aletlerle çalışmak da benzer sorunlara yol açabilir.

• Travma ve Ani Yaralanmalar

Dirsek, vücudun ön kısmında yer aldığı için düşmelerde veya darbelerde ilk darbeyi alan bölgelerden biridir. Ani travmalar, dirsek ekleminde kırık, çıkık veya bağ yaralanmalarına neden olabilir. Özellikle yüksekten düşmelerde veya trafik kazalarında dirsek kemiklerinde (humerus, radius, ulna) kırıklar meydana gelebilir. Dirseğin tam eklem kapsülünü oluşturan bağlarda zorlanma veya yırtılmalar da travmanın bir sonucudur. Bu tür yaralanmalar, eklemin stabilitesini bozarak ağrıya, şişliğe ve hareket kısıtlılığına yol açar. Kırıklar ve çıkıklar, acil tıbbi müdahale gerektiren ciddi durumlardır ve doğru tedavi edilmezlerse kalıcı fonksiyon kayıplarına neden olabilirler.

• Dejeneratif Değişiklikler (Osteoartrit)

Yaşlanma süreciyle birlikte eklemlerdeki kıkırdak dokusu yıpranmaya başlar. Bu doğal süreç, osteoartrit (kireçlenme) olarak adlandırılır. Dirsek eklemi de bu durumdan nasibini alabilir. Kıkırdak, eklem yüzeylerini kaplayarak kemiklerin birbirine sürtünmesini engeller ve pürüzsüz hareket sağlar. Kıkırdak incelip aşındığında, kemikler birbirine temas etmeye başlar. Bu durum, ağrı, sertlik ve eklem hareketlerinde kısıtlılığa neden olur. Osteoartrit, genellikle ileri yaşlarda görülse de, geçmişteki travmalar veya genetik yatkınlık gibi faktörler bu süreci hızlandırabilir. Dirsekteki kireçlenme, özellikle hareketin son noktalarında hissedilen ağrı ve çıtırtı sesleri ile kendini gösterebilir.

• İnflamatuar Durumlar (Romatoid Artrit, Gut)

Sistemik inflamatuar hastalıklar da dirsek eklemini etkileyebilir. Romatoid artrit, otoimmün bir hastalıktır; yani vücudun kendi bağışıklık sistemi, eklemlere saldırarak iltihaplanmaya yol açar. Romatoid artrit genellikle el ve ayak parmakları gibi küçük eklemleri etkilese de, dirsek gibi büyük eklemleri de tutabilir. Bu durum, eklemde şişlik, ağrı, kızarıklık ve ısı artışına neden olur. Gut hastalığı ise, vücutta ürik asit seviyesinin yükselmesi sonucu oluşan kristallerin eklemlerde birikmesiyle ortaya çıkar. Dirsek eklemine yerleşen ürik asit kristalleri, ani ve şiddetli ağrı ataklarına, kızarıklığa ve şişliğe neden olabilir. Bu inflamatuar durumlar, tedavi edilmediğinde eklemde kalıcı hasara yol açabilir.

• Sinir Sıkışmaları

Dirsek bölgesinde, özellikle ulnar sinirin geçtiği “iskana kanalı” adı verilen bölgede veya median sinirin geçtiği bölgelerde sıkışmalar meydana gelebilir. Bu sıkışmalar, travma, tekrarlayan hareketler, kistler veya kemik çıkıntıları nedeniyle oluşabilir. Ulnar sinir sıkışması, halk arasında “kübital tünel sendromu” olarak bilinir. Bu durumda, serçe parmak ve yüzük parmağında uyuşma, karıncalanma ve güçsüzlük hissedilir. Median sinir sıkışması ise, “pronator teres sendromu” veya “anterior interosseöz sinir sendromu” gibi isimlerle anılabilir ve başparmak, işaret parmağı ve orta parmakta benzer belirtilere yol açabilir. Sinir sıkışmaları, zamanla kalıcı sinir hasarına neden olabileceğinden erken teşhis ve tedavi önemlidir.

Dirsek Hastalıklarının Belirtileri

Dirsek hastalıklarının belirtileri, altta yatan nedene, hastalığın şiddetine ve etkilenen dokulara göre değişiklik gösterebilir. Ancak bazı yaygın semptomlar birçok dirsek rahatsızlığında ortak olarak görülür.

• Ağrı

Ağrı, dirsek hastalıklarının en sık görülen belirtisidir. Ağrı, lokalize olabilir; yani belirli bir noktada hissedilebilir veya yaygın olabilir; tüm dirsek bölgesini etkileyebilir. Ağrının niteliği de farklılık gösterebilir:

Keskin ve Ani Ağrı: Genellikle travma veya ani bir hareket sonrası ortaya çıkar.

Yanıcı Ağrı: Sinir sıkışmalarında sıkça görülür.

Künt ve Sürekli Ağrı: İnflamatuar durumlarda veya kronik aşınmalarda daha yaygındır.

Egzersizle Artan Ağrı: Aşırı kullanım sonucu oluşan tendinitlerde, aktivite sırasında veya sonrasında ağrı şiddetlenir.

Gece Ağrısı: Bazı durumlarda, özellikle inflamatuar hastalıklarda veya sinir sıkışmalarında gece uykudan uyandıracak kadar şiddetli ağrı görülebilir.

Ağrı, genellikle dirseğin belirli hareketleriyle tetiklenir. Örneğin, tenisçi dirseğinde dış taraftaki ağrı, el bileğini yukarı doğru uzatmakla artarken, golfçü dirseğinde iç taraftaki ağrı, el bileğini aşağı doğru bükmekle şiddetlenir.

• Şişlik ve Kızarıklık

Dirsek ekleminde meydana gelen iltihaplanma veya travma, bölgede sıvı birikimine ve dolayısıyla şişliğe yol açar. Şişlik, eklemin normal konturlarını bozarak daha büyük görünmesine neden olabilir. İnflamatuar durumlarda veya enfeksiyon varlığında, dirsek bölgesinde kızarıklık ve ısı artışı da görülebilir. Bu belirtiler, eklemin enfekte olduğunu veya ciddi bir iltihaplanma süreci geçirdiğini gösterebilir ve acil tıbbi değerlendirme gerektirir.

• Hareket Kısıtlılığı ve Sertlik

Dirsek eklemindeki ağrı, şişlik veya yapısal değişiklikler, eklemin normal hareket açıklığını kısıtlayabilir. Bükme (fleksiyon) veya germe (ekstansiyon) hareketlerinde zorlanma, tam hareket mesafesine ulaşılamaması gibi durumlar yaşanabilir. Özellikle sabahları veya uzun süreli hareketsizlik sonrası hissedilen sertlik, eklemde sıvı birikimi veya kıkırdak sorunlarının bir göstergesi olabilir. Bu sertlik, hareketle birlikte azalabilir veya tam tersine artabilir.

• Uyuşma ve Karıncalanma (Parestezi)

Dirsek çevresindeki sinirlerin sıkışması veya hasar görmesi durumunda, etkilenen bölgede uyuşma, karıncalanma, iğnelenme veya yanma hissi gibi duyu değişiklikleri ortaya çıkar. Bu belirtiler genellikle sinirin geçtiği alanlarda yoğunlaşır. Örneğin, ulnar sinir sıkışmasında serçe ve yüzük parmaklarında, median sinir sıkışmasında ise başparmak, işaret parmağı ve orta parmakta bu tür hisler görülebilir. Bu duyu bozuklukları, günlük görevleri yerine getirmeyi zorlaştırabilir ve ince motor becerilerde azalmaya neden olabilir.

• Güçsüzlük

Dirsek hastalıkları, etkilenen kasların fonksiyonunu azaltarak güçsüzlüğe yol açabilir. Özellikle el bileğini ve parmakları hareket ettiren kasların tendonlarında sorun olduğunda veya sinirler etkilendiğinde, kavrama gücünde azalma, nesneleri tutmada zorlanma veya el bileğini kaldırmada güçlük gibi belirtiler ortaya çıkabilir. Bu güçsüzlük, günlük aktivitelerdeki bağımsızlığı önemli ölçüde etkileyebilir.

• Çıtırtı Sesleri (Krepitus)

Dirsek eklemi hareket ettirildiğinde duyulan çıtırtı, gıcırtı veya sürtünme sesleri, eklem yüzeylerindeki kıkırdak hasarının veya kemiklerdeki düzensizliklerin bir işareti olabilir. Bu sesler genellikle ağrıyla birlikte seyreder ve osteoartrit gibi dejeneratif durumların bir göstergesi olabilir. Ancak bazen, özellikle genç bireylerde, ağrısız çıtırtı sesleri de duyulabilir ve bu durum her zaman patolojik olmayabilir.

Dirsek Hastalıklarının Tanısı

Doğru tanı, etkili bir tedavi planının oluşturulması için kritik öneme sahiptir. Dirsek hastalıklarının tanısı, genellikle kapsamlı bir tıbbi değerlendirme süreci gerektirir. Bu süreç, hastanın tıbbi geçmişinin alınması, fiziksel muayene ve çeşitli görüntüleme ve laboratuvar testlerini içerir.

Tıbbi Geçmişin Alınması (Anamnez)

Doktor, hastanın şikayetlerini detaylı bir şekilde anlamak için kapsamlı bir tıbbi geçmiş alır. Bu aşamada şu sorulara odaklanılır:

• Şikayetlerin Başlangıcı: Belirtiler ne zaman başladı? Ani mi, yoksa zamanla mı gelişti?
• Ağrının Özellikleri: Ağrı nerede hissediliyor? Nasıl bir ağrı (keskin, künt, yanıcı)? Şiddeti nedir? Hangi hareketlerle artıyor veya azalıyor? Gece ağrısı var mı?
• Travma Öyküsü: Yakın zamanda bir düşme, darbe veya zorlanma yaşandı mı?
• Tekrarlayan Hareketler: Günlük yaşamda veya iş/hobi aktivitelerinde tekrarlayan hareketler var mı? Hangi hareketler? Ne kadar sık yapılıyor?
• Diğer Belirtiler: Şişlik, kızarıklık, uyuşma, karıncalanma, güçsüzlük gibi ek belirtiler var mı?
• Önceki Tedaviler: Daha önce benzer bir sorun yaşandı mı? Hangi tedaviler uygulandı ve sonuçları ne oldu?
• Genel Sağlık Durumu: Kronik hastalıklar (diyabet, romatoid artrit gibi) veya kullanılan ilaçlar var mı?

Bu bilgiler, doktorun olası tanıları daraltmasına ve fiziksel muayene için bir yol haritası çizmesine yardımcı olur.

Fiziksel Muayene

Fiziksel muayene, dirsek ekleminin yapısını, hareketliliğini ve fonksiyonunu değerlendirmek için yapılır. Doktor şu adımları izler:

• İnspeksiyon (Gözlem): Dirsek bölgesinde şişlik, kızarıklık, morarma, deformite veya cilt değişiklikleri olup olmadığı gözlemlenir.
• Palpasyon (Dokunma): Doktor, dirsek çevresindeki kemik çıkıntıları, yumuşak dokular, tendonlar ve kaslar üzerinde hassasiyet, şişlik veya ısı artışı olup olmadığını anlamak için nazikçe dokunur. Belirli ağrı noktaları belirlenmeye çalışılır.
• Hareket Açıklığı Değerlendirmesi: Pasif (doktorun hareketi sağladığı) ve aktif (hastanın kendi kendine yaptığı) hareketlerle dirseğin ne kadar bükülebildiği (fleksiyon) ve ne kadar gerilebildiği (ekstansiyon) ölçülür. Ayrıca ön kolun dönme hareketleri (pronasyon ve supinasyon) de değerlendirilir.
• Özel Testler: Doktor, belirli hastalıkları teşhis etmek için özel manevralar ve testler uygular. Örneğin:

Tenisçi Dirseği Testi (Lateral Epikondilit Testi): Hastadan el bileğini yukarı doğru germesi istenirken, doktor direnç uygular. Bu test sırasında dış dirsekte ağrı oluşması lateral epikondilit lehinedir.  Golfçü Dirseği Testi (Medial Epikondilit Testi): Hastadan el bileğini aşağı doğru bükmesi istenirken, doktor direnç uygular. Bu test sırasında iç dirsekte ağrı oluşması medial epikondilit lehinedir.  Tinel Belirtisi: Doktor, ulnar sinirin geçtiği kübital tünel üzerine hafifçe vurur. Bu bölgede karıncalanma veya elektrik çarpması hissi oluşması ulnar sinir sıkışmasını düşündürür.  Dirsek Fleksiyon Testi: Hastadan dirseğini maksimum düzeyde bükmesi ve bu pozisyonda beklemeye devam etmesi istenir. Bu test sırasında ulnar sinir sıkışması belirtileri (uyuşma, karıncalanma) ortaya çıkabilir.

• Nörolojik Muayene: Sinir sıkışmalarından şüpheleniliyorsa, duyu (hissiyat) ve motor (kas gücü) testleri yapılır.

Görüntüleme Yöntemleri

Fiziksel muayene bulguları ve tıbbi geçmiş, kesin tanı için yeterli olmadığında veya daha detaylı bilgi gerektiğinde görüntüleme yöntemlerine başvurulur.

• Röntgen (X-ışınları): Kırıklar, çıkıklar, kemiklerdeki kireçlenme (osteoartrit) belirtileri, kemik spurs (osteofitler) ve eklem aralığındaki daralmaları saptamak için ilk başvurulan yöntemdir. Röntgen, kemik yapılarını net bir şekilde gösterir.
• Ultrasonografi (USG): Yumuşak dokuları, özellikle tendonları, bağları, kasları ve sıvı birikimlerini değerlendirmek için oldukça kullanışlıdır. Tendinit, tendinopati (tendon dejenerasyonu), bağ yırtıkları, bursit (kese iltihabı) ve kistlerin tanısında etkilidir. Ayrıca, ultrason eşliğinde yapılan enjeksiyonlar da daha hassas bir şekilde uygulanabilir. Dinamik ultrason ile hareket halindeki tendon ve bağlardaki sorunlar da görülebilir.
• Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRI): Kemik, kıkırdak, tendon, bağ ve sinir dokularının detaylı görüntülerini sağlar. Kıkırdak hasarı, menisküs yırtıkları (dirsekte nadir görülse de), bağ kopmaları, tendon yırtıklarının derecesi ve sinir sıkışmalarına neden olan yapısal sorunlar (örneğin, kistler) gibi yumuşak doku lezyonlarını en iyi gösteren yöntemdir.
• Bilgisayarlı Tomografi (BT): Özellikle karmaşık kırıkların ve kemik yapılarındaki detaylı bozuklukların değerlendirilmesinde kullanılır. Röntgenin yetersiz kaldığı durumlarda tercih edilebilir.

Laboratuvar Testleri

Bazı durumlarda, özellikle inflamatuar veya enfeksiyöz nedenlerden şüphelenildiğinde laboratuvar testleri istenebilir.

• Kan Testleri: Romatoid artrit gibi otoimmün hastalıkları veya gut hastalığını teşhis etmek için C-reaktif protein (CRP), eritrosit sedimentasyon hızı (ESR), romatoid faktör (RF), anti-CCP antikorları ve ürik asit seviyeleri gibi testler yapılabilir. Enfeksiyon şüphesi varsa, beyaz kan hücresi sayımı (WBC) ve kültür testleri istenebilir.
• Eklem Sıvısı Analizi (Arposentez): Dirsek ekleminden iğne ile sıvı alınarak laboratuvarda incelenmesi işlemidir. Bu yöntem, enfeksiyon (septic artrit), gut veya psödogut gibi kristal artropatileri ve romatoid artrit gibi inflamatuar durumları kesin olarak teşhis etmek için kullanılır. Sıvının rengi, berraklığı, hücre sayısı, kristal varlığı ve kültür sonuçları değerlendirilir.

Etkili Tedavi Yöntemleri

Dirsek hastalıklarının tedavisi, hastalığın nedenine, şiddetine ve hastanın genel sağlık durumuna göre kişiye özel olarak planlanır. Tedavi hedefleri genellikle ağrıyı azaltmak, iltihabı kontrol altına almak, fonksiyonu geri kazandırmak ve hastalığın tekrarlamasını önlemektir. Tedavi yöntemleri konservatif (cerrahi olmayan) ve cerrahi yaklaşımları kapsar.

Konservatif Tedavi Yöntemleri

Çoğu dirsek hastalığı, cerrahi olmayan yöntemlerle başarıyla tedavi edilebilir.

Dinlenme ve Aktivite Modifikasyonu

Tedavinin ilk adımı genellikle etkilenen dirseğin dinlendirilmesidir. Ağrıya neden olan aktivitelerden kaçınmak veya bu aktivitelerin sıklığını ve yoğunluğunu azaltmak, iyileşme sürecini destekler. Bu, sporcular için antrenman programlarında değişiklik yapmayı, ofis çalışanları için ergonomik düzenlemeler yapmayı veya ev hanımları için günlük iş yükünü hafifletmeyi içerebilir. Tekrarlayan hareketlerden kaçınmak, tendonların ve diğer dokuların iyileşmesi için zaman tanır.

Buz ve Sıcak Uygulamaları

• Buz Uygulaması: Genellikle akut yaralanmalar, travma sonrası veya aktivite sonrası oluşan ağrı ve şişlik için kullanılır. Buz, kan damarlarını daraltarak iltihabı ve ödemi azaltmaya yardımcı olur. Günde birkaç kez, 15-20 dakika süreyle uygulanmalıdır. Direkt cilde temasından kaçınılmalıdır.
• Sıcak Uygulaması: Kronik ağrı, kas sertliği ve eklem katılığı için daha uygundur. Sıcak, kan dolaşımını artırarak kasları gevşetir ve iyileşme sürecini hızlandırabilir. Sıcak su torbaları, sıcak banyolar veya ısıtıcı pedler kullanılabilir. Ancak akut iltihaplanma veya enfeksiyon durumlarında sıcak uygulamadan kaçınılmalıdır.

İlaç Tedavisi

Ağrı ve iltihabı kontrol altına almak için çeşitli ilaçlar kullanılabilir:

• Non-steroid Anti-inflamatuar İlaçlar (NSAİİ’ler): İbuprofen, naproksen gibi ilaçlar, ağrı kesici ve anti-inflamatuar etkileriyle bilinir. Hem ağızdan alınan haplar hem de topikal (krem veya jel şeklinde) formları mevcuttur. Uzun süreli kullanımlarda mide rahatsızlıkları, böbrek sorunları gibi yan etkileri olabilir.
• Asetaminofen (Parasetamol): Ağrı kesici etkisi vardır ancak anti-inflamatuar etkisi NSAİİ’lere göre daha düşüktür.
• Kortikosteroid Enjeksiyonları: Şiddetli iltihaplanma durumlarında, doktor doğrudan dirsek eklemine veya etkilenen tendona kortizon enjeksiyonu yapabilir. Bu, hızlı bir şekilde ağrı ve şişliği azaltır. Ancak, sık tekrarlanan enjeksiyonlar tendonlarda zayıflamaya veya kıkırdak hasarına yol açabileceğinden dikkatli kullanılmalıdır.
• Kas Gevşeticiler: Kas spazmları ve ilgili ağrılar için reçete edilebilir.

Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon

Fizik tedavi, dirsek hastalıklarının tedavisinde temel taşlarından biridir. Bir fizyoterapist eşliğinde uygulanan programlar şunları içerir:

• Egzersizler:

Germe Egzersizleri: Sertliği azaltmak ve hareket açıklığını artırmak için kasları ve bağları esnetmeye yönelik egzersizler.  Güçlendirme Egzersizleri: Etkilenen kasları (özellikle ön kol ve el bileği kasları) güçlendirmeye yönelik egzersizler. Bu, eklemi desteklemeye ve tekrarlayan yaralanmaları önlemeye yardımcı olur.  Denge ve Koordinasyon Egzersizleri: Eklem kontrolünü iyileştirmeye yönelik egzersizler.

• Manuel Terapi: Terapistin ellerini kullanarak eklem hareketliliğini artırma, kas gerginliğini azaltma ve ağrıyı dindirme teknikleri.
• Modaliteler: Ultrason, TENS (Transkutanöz Elektriksel Sinir Stimülasyonu), lazer terapisi gibi fizik tedavi cihazları, ağrıyı azaltmak, iltihabı gidermek ve doku iyileşmesini hızlandırmak için kullanılabilir.
• Eğitim: Hastalığın yönetimi, doğru duruş, ergonomi ve ev egzersizleri konusunda hasta eğitimi verilir.

Ortezler ve Destekler

Dirsek atelleri (brace) veya splintler, iyileşme sürecinde dirseği desteklemek, hareketi sınırlamak ve ağrıyı azaltmak için kullanılabilir.

• Epikondilit Atelleri: Tenisçi veya golfçü dirseği gibi durumlarda, ön kol kaslarına binen yükü azaltmak için dirseğin hemen altına takılan özel bantlardır.
• Dirsek Splintleri: Kırık, çıkık veya ciddi bağ yaralanmalarından sonra dirseği belirli bir pozisyonda sabitlemek ve iyileşmeyi sağlamak için kullanılır.

Enjeksiyon Tedavileri

Konservatif tedavilere yanıt vermeyen durumlarda, bazı özel enjeksiyonlar düşünülebilir:

• Kortikosteroid Enjeksiyonları: Daha önce bahsedildiği gibi, güçlü anti-inflamatuar etkileri vardır.
• Tendon Onarıcı Enjeksiyonlar (PRP, Kök Hücre): Son yıllarda popülerlik kazanan bu tedavilerde, hastanın kendi kanından elde edilen trombosit açısından zengin plazma (PRP) veya kök hücreler, hasarlı tendon veya doku içine enjekte edilir. Amaç, dokunun kendi kendini onarma mekanizmasını uyarmaktır. Bu tedavilerin etkinliği ve endikasyonları hala araştırılmaktadır ve her hasta için uygun olmayabilir.

Cerrahi Tedavi Yöntemleri

Konservatif tedavilere rağmen (genellikle 3-6 ay süren denemelere rağmen) belirtiler devam ediyorsa, fonksiyon kaybı ciddiyse veya belirli durumlarda (örneğin, tam bağ yırtığı, ciddi sinir sıkışması, büyük kemik parçaları) cerrahi tedavi gerekebilir.

• Artroskopi: Kapalı cerrahi yöntemidir. Küçük kesiler yoluyla ekleme bir kamera (artroskop) ve cerrahi aletler yerleştirilir. Kıkırdak hasarı, serbest cisimler, iltihaplı doku veya küçük yırtıkların onarımı için kullanılır. Daha az invazivdir ve iyileşme süresi genellikle daha kısadır.
• Açık Cerrahi: Daha geniş kesilerle yapılan cerrahidir. Kapsamlı tendon onarımları, kemik kırıklarının tespiti, sinir sıkışıklığına neden olan yapıların gevşetilmesi (örneğin, kübital tünel dekompresyonu) veya eklem protezi (artroplasti) gibi daha karmaşık işlemler için gereklidir.
• Protez (Artroplasti): İleri derecede kireçlenme veya romatoid artrit nedeniyle eklem yüzeyleri tamamen harap olmuş hastalarda, hasarlı eklem yüzeylerinin metal ve plastik parçalarla değiştirilmesi işlemidir.

Cerrahi Sonrası Rehabilitasyon

Cerrahi sonrası dönem, başarılı bir iyileşme için fizik tedavi ve rehabilitasyon programını içerir. Bu program, eklem hareketliliğini, gücünü ve fonksiyonunu geri kazandırmayı hedefler.